Best-I: een iPhone-app om je energiebalans bij te houden

Je energiebalans, niet je energierekening

Zoek in het Nederlands op "energie app" en je krijgt vrijwel alleen apps van energieleveranciers: meterstanden, kilowatturen, termijnbedragen. Dit is er daar geen van. Het gaat hier over de energie die jij zelf hebt als je opstaat en die er om vijf uur 's middags niet meer is.

Dat onderscheid klinkt vanzelfsprekend, maar het bepaalt wel meteen hoe je zoiets meet. Een cijfer van 4 uit 10 zegt je dat het niet lekker gaat. Het zegt niet of dat komt doordat je slecht slaapt, doordat je al twee weken niemand echt hebt gesproken, of doordat je werk doet waar je niets om geeft. Die drie vragen om iets heel anders, en toch komen ze in de meeste apps op dezelfde stapel terecht.

Er is nog een reden om die woorden precies te kiezen. Wie hier al langer mee bezig is — via een revalidatietraject, een patiëntenvereniging of een ergotherapeut — kent het meestal als energie doseren of pacing: je energie bewust over de dag en de week verdelen, in plaats van hem opmaken en daarna stilvallen. Dat is het vak waar deze app naast staat, niet het vak dat hij uitoefent. Best-I schrijft geen doseerschema voor en vult geen activiteitenweegschaal in; daar bestaan aparte apps voor, vaak gemaakt met ergotherapeuten erbij. Wat hier staat is het logboek eronder: de meting, de vier standen, het verloop over weken, en een export die je mee kunt nemen naar een gesprek.

Waarom vier batterijen en niet één cijfer voor je dag?

De app verdeelt je energie over vier assen die je los van elkaar kunt zien leeglopen:

• Fysiek fundament — wat je lichaam die week aankan, en of de basis eronder klopt.
• Emotionele verbinding — de mensen om je heen, en of dat contact je iets oplevert of vooral kost.
• Mentale richting — of je weet waar je mee bezig bent, of vooral aan het reageren bent.
• Zingeving — of datgene waar je je tijd in stopt ergens toe leidt.

Elke batterij heeft vier niveaus, elk met uitleg over wat dat niveau betekent. Het punt zit niet in de vier losse standen, maar in wat de app ermee doet: de laagste batterij bepaalt je focus voor die week. Bewust niet het gemiddelde, want juist een gemiddelde poetst weg wat je moet weten. Wie goed slaapt, sport en in twee maanden niemand heeft gesproken die ertoe doet, komt op een gemiddelde prima uit.

Bij die focus horen concrete acties voor de week erna. De standen worden over weken uitgezet in grafieken, zodat je kunt zien of de batterij die vorige maand het laagst stond inmiddels is bijgetrokken, of dat het probleem alleen is opgeschoven naar een andere as.

Wat betekent "versleuteld" hier, en wat betekent het niet?

De inhoud van je dagboek wordt versleuteld met AES-256-GCM. De sleutels worden op het toestel zelf aangemaakt en in de keychain bewaard. Synchroniseren gaat via jouw eigen iCloud-account, niet via een server van mij: er staat nergens een kopie die ik kan openen. Zoeken gebeurt volledig op het toestel. Er zitten geen analytics-, advertentie- of crash-SDK's van derden in.

En dan het stuk dat een productpagina meestal weglaat. Metadata is in iCloud wél onversleuteld zichtbaar: het aantal notities, de tijdstempels en de datums waarop je een scan hebt ingevuld. De inhoud niet — wie daarbij komt leest geen letter van wat je hebt geschreven — maar het patroon eromheen is er wel uit af te lezen. Dat je in maart bijna dagelijks iets vastlegde en in april drie weken niets, is te zien.

Ik noem dat liever zelf dan dat je het later ontdekt. "Versleuteld" is geen keurmerk waar je na één woord over uitgepraat bent; het is een uitspraak over precies één laag, en de rest hoort daar gewoon bij. Als dit voor jou een probleem is, weet je dat nu, in plaats van na twee jaar aantekeningen.

Wat leg je erin vast, en hoe kijk je erop terug?

Naast tekst gaan er foto's, video, spraakmemo's, tekeningen en PDF's in. Een notitie kan context meekrijgen uit je foto's, agenda, slaap, beweging, locatie en het weer, zodat je later niet alleen leest wát je opschreef maar ook waar je was en hoe die dag eruitzag.

Terugkijken kan op vier manieren: als tijdlijn, als kalender, op de kaart en als fotoraster. Je kunt levensfases instellen en je aantekeningen daaraan ophangen, wat handiger werkt dan alleen jaartallen zodra je een paar honderd notities hebt. Collecties kun je met familie delen via versleutelingssleutels. En je kunt een levensfase of je hele historie als PDF exporteren, zodat je bezit wat je hebt vastgelegd en het niet in mijn app vastzit.

Is dit een app tegen burn-out?

Nee, en dat is een keuze. De app stelt geen diagnose, geeft geen behandeling en zegt niet of je op weg bent naar een burn-out. Ik ben ontwikkelaar, geen arts, en een app die op basis van een paar vragen iets over je gezondheid beweert doet iets waar hij het recht niet toe heeft.

Wat er wel is: een logboek van hoe je erbij zat, in vier delen, over weken. Wil je daarover met een huisarts, psycholoog of bedrijfsarts praten, dan is zo'n reeks bruikbaarder dan proberen te reconstrueren hoe de afgelopen maanden voelden. Je kunt hem exporteren en meenemen. Wat er vervolgens mee gebeurt, is niet aan de app.

Waarom ik hem gebouwd heb

Ik ontwerp en bouw native apps voor iPhone, iPad, Mac en Apple Watch, en breng ze zelf uit — van de eerste schets tot de App Store. Bij dit idee liepen twee dingen me in de weg bij wat er al bestond.

Het eerste is die ene score per dag. Die is makkelijk te tekenen in een grafiek en vertelt je precies niets over wat je zou moeten veranderen. Vier batterijen zijn onhandiger om te tonen, maar er komt wel een antwoord uit dat ergens naartoe wijst.

Het tweede is de vraag waar je aantekeningen belanden. Bij een logboek over hoe het echt met je gaat is dat geen detail. Ik wilde die vraag zelf kunnen beantwoorden zonder om de hete brij heen te draaien, en dat lukt alleen als je de app zo bouwt dat er niets naar mij toe komt. Vandaar dat de alinea over metadata hierboven staat en niet in een privacyverklaring op pagina vier.

Verder is het gewoon gebouwd met het systeem mee in plaats van ertegenin: Swift en SwiftUI, opslag en synchronisatie via Apple's eigen bouwstenen, geen Electron. Meer over hoe ik werk staat op over mij.

Heette deze app niet Memoir?

Klopt. Hij heette eerder Memoir en heet nu Best-I. Kom je hier via de oude naam, dan ben je op de goede plek: alles op deze pagina gaat over dezelfde app.

De productsite staat op best-i.synccy.com, met de regel waar het uiteindelijk om draait: weet waar je energie blijft.

Wanneer staat Best-I in de App Store?

Nog niet. De app is er, maar hij is nog niet uitgebracht, dus je vindt hier geen downloadknop voor iets wat je niet kunt downloaden. Zodra dat verandert, staat het op de productsite.

Ondertussen kun je verder kijken:

• best-i.synccy.com — de productsite van Best-I zelf.
• Transcribier — mijn andere app: spraakdictaat voor Mac, iPhone en iPad, waarbij je audio rechtstreeks naar je eigen ElevenLabs-account gaat.
• Alle apps — wat ik bouw en waar het staat.